سيد ايمان ضيابري - روزنامه‌ي شرق: تكنولوژي و فناوري در جنگ جهاني اول، رويكردي به سوي صنعتي شدن و استفاده از روش هاي توليد انبوه سلاح ها و جنگ افزارها بود كه 50 سال پيش از آغاز جنگ جهاني اول در سال 1914 و همزمان با جنگ هاي داخلي ايالات متحده آغاز شد.
    آگوست 1914 يادآور يك قرن تقريباً آرام و صلح آميز در اروپا بود كه با ابداعات و اختراعات علمي بي سابقه همراه شده بود. تصور قرن نوزدهمي از يك آينده صلح آميز و آرام حاصل از دستاوردها و موفقيت هاي علمي به دست آمده توسط دانشمندان و مخترعان در ماه هاي پاياني جنگ جهاني اول تقريباً بر باد رفته بود و تمامي منافع و فوايدي كه دستاوردهاي علمي اين سال ها مي توانست براي مردم جهان به ارمغان بياورد، زير سايه ويراني و خونريزي ناشي از استفاده نابجا و خشونت آميز از ارمغان علم و فناوري به دست فراموشي سپرده شد.
    سال هاي اول جنگ جهاني اول را مي توان به نوعي به عنوان تقابل تكنولوژي قرن بيستم و جنگ افزار قرن نوزدهم كه خود را به شكل رويارويي هاي ناموفق و پرتلفات در هر دو سوي ميدان مبارزه نشان مي داد، تعبير و تفسير كرد.
    تا واپسين سال جنگ جهاني اول، ارتش هاي بزرگ جهان هنوز دست به تغييرات بنيادين در تاكتيك ها و رزم افزارهاي خود نزده بودند تا اينكه نهايتاً رويكردهاي جنگي و سازماندهي هاي جديد در تاكتيك ها، كاهش تعداد نيروي انساني مورد نياز براي ورود به فازهاي مختلف جنگ و استفاده از دستاوردهاي نوين تكنولوژي و فناوري جايگزين روش هاي سنتي و قديمي شدند و نخستين مسلسل هاي خودكار و تفنگ هاي خان دار وارد عرصه جنگ شدند.

ادامه‌ي مطلب

سید ایمان ضیابری - ماهنامه‌ی دانشمند: پروفسور دیوید بالتیمور، دانشمند زیست‌شناس اهل ایالات متحده‌ی آمریکا و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل پزشکی سال 1975 میلادی است. او در 7 مارس 1938 در نیویورک متولد شد. در سال 1956 از دبیرستان Great Neck High School فارغ‌التحصیل شد و در سال 1960 کسب مدرک کارشناسی زیست‌شناسی را از Swarthmore College دریافت کرد. در 1964، مدرک دکترای خود را از دانشگاه Rockefeller گرفت. پس از دریافت بورس تحصیلی فوق دکتری از دانشگاه MIT و کالج پزشکی Albert Einstein College of Medicine، در سال 1968 به عنوان عضو هیات علمی به MIT پیوست.

او یکی از جوانترین برندگان جایزه‌ی نوبل پزشکی است و در 37 سالگی، به همراه هاوارد تمین و رناتو دالبکو موفق به کسب این جایزه شد. بر اساس اعلام کمیته‌ی نوبل، این جایزه به دلیل "کشف رابطه‌ی بین ویروسهای توموری و ماده‌ی ژنتیک سلول" به وی اعطا شد. در آن زمان، مهمترین دستاورد بالتیمور در زمینه‌ی ویروس‌شناسی، کشف ترانسکریپتاز معکوس بود. ترانسکریپتاز معکوس برای تولید مثل رترو ویروسهایی همانند HIV حیاتی است.

بالتیمور در جولای سال 1990 به عنوان رییس دانشگاه Rockefeller انتخاب شد و یک سال بعد در دسامبر 1991 از سمت خود استعفا داد. او همچنین به مدت 8 سال به عنوان رییس دانشگاه Caltech فعالیت کرد.

در ادامه‌ی گفت و گو با دانشمندان برجسته‌ی جهان و برندگان جوایز نوبل، "دانشمند" این بار به سراغ پروفسور بالتیمور رفته و گفت‌وگویی اختصاصی با وی ترتیب داده است.