
سید ایمان ضیابری روزنامهنگار و نویسندهی جوان گیلانی است. او در اردیبهشت 1369 در رشت و در خانوادهیی مطبوعاتی متولد شد. آشنایی با اصول روزنامهنگاری را از سنین کودکی و زیر نظر پدرش آغاز کرد. نخستین مقالهی او در 8 سالگی در هفتهنامهی هاتف استان گیلان منتشر شد. از آن پس، او به چاپ مقالات در مطبوعات محلی گیلان پرداخت و همزمان به یادگیری زبان انگلیسی مشغول شد. نخستین کتاب او که ترجمهیی از یک داستان کوتاه برای کودکان اثر الیزابت لایرد بود با عنوان "خانهیی بر فراز تپه" و در زمانی که تنها 11 سال داشت، توسط انتشارات دهسرا به چاپ رسید.
او پس از مدتی وارد نشریات سراسری شد و به نوشتن مقاله برای روزنامههایی همچون ایران، همشهری، جام جم، کارگزاران، اعتماد ملی، اعتماد، شرق، هممیهن، و مجلاتی همچون سروش، دانش و کامپیوتر، وب و گلآقا پرداخت.
دومین کتاب او با عنوان "1+7" که مجموعهیی از مصاحبههای سید ایمان ضیابری با نویسندگان ادبی ایران بود در سال 1386 توسط انتشارات فرهنگ ایلیا منتشر شد.
او از سال 85 تا امروز نویسندهی ماهنامهی دانشمند، قدیمیترین مجلهی علمی ایران بوده و در این مدت با دانشمندان تراز اول جهان از جمله چندین برندهی جایزهی نوبل گفتوگو کرده است.
سید ایمان ضیابری با نام مطبوعاتی کوروش ضیابری تا امروز بیش از 500 مقاله به زبان انگلیسی در مجلات و سایتهای خبری کشورهای اسپانیا، اتریش، ایتالیا، فرانسه، هلند، کانادا، انگلیس، آمریکا، مصر، قطر و بحرین به چاپ رسانده است.
ضیابری عضو شورای دانشجویی کنفرانس بینالمللی ISES 2009 کانادا، عضو شبکهی مترجمان Tlaxcala اسپانیا برای تنوع زبانی، عضو شورای بینالمللی دانشجویان برای توسعهی پایدار و عضو انجمن اروپایی آموزش نوشتار آکادمیک آلمان است.
مقالات و مصاحبههای این جوان گیلانی در نشریات و سایتهایی همچون Turkish Weekly Journal، Foreign Policy Journal، Tehran Times، Press TV و Radiance Weekly به چاپ رسیده است. او همچین نویسندهی مرکز مطالعات جهانی شدن کانادا (Global Research) است.
سید ایمان ضیابری در جشنوارهی ملی جوان ایرانی که در تابستان 89 به همت سازمان ملی جوانان برگزار شد، عنوان برگزیدهی برگزیدگان بخش رسانه را به دست آورد و از آقای دکتر محمود احمدینژاد رییس جمهوری اسلامی ایران لوح تقدیر دریافت کرد.
آنچه در ادامه میآید، متن کامل گفتوگوی ما با سید ایمان ضیابری، نویسنده و روزنامهنگار گیلانی است.

سید ایمان ضیابری - هفته نامهي مسائل روز: با ثبت نام 9 باغ ايراني در فهرست ميراث جهاني سازمان آموزشي، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)، تعداد آثار باستانی و فرهنگی ثبت شده از کشورمان در فهرست میراث جهانی این سازمان به عدد 13 رسید و با این تعداد اثر، ایران در میان 20 کشور برتر جهان از نظر تعداد میراث جهانی به ثبت رسیده در یونسکو قرار گرفت.
پیش از این و در طول 30 سال گذشته، ایران موفق به ثبت 12 اثر باستانی ارزشمند خود در فهرست میراث جهانی یونسکو شده بود که این آثار شامل زیگورات چغازنبیل و سازههای آبی – تاریخی شوشتر در استان خوزستان، تخت جمشید و پاسارگاد در استان فارس، میدان نقش جهان در استان اصفهان، مجموعهی تاریخی تخت سلیمان در استان آذربایجان غربی، منظر تاریخی و فرهنگی بم در استان کرمان، گنبد سلطانیه در استان زنجان، مجموعهی تاریخی بیستون در استان کرمانشاه، مجموعه کلیساهای آذربایجان شرقی، بازار تاریخی تبریز و مجموعهی بقعهی شیخ صفیالدین اردبیلی در استان اردبیل هستند.
با این تعداد اثر تاریخی، ایران در فهرست کشورهایی که آثار تاریخی و باستانی خود را در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رساندهاند، بالاتر از لهستان، پرتغال، جمهوری چک، پرو، سوییس، بلژیک، کرهی جنوبی و ترکیه قرار گرفت. کشور ایتالیا با 47 اثر، اسپانیا با 43 اثر و چین با 31 اثر در صدر کشورهای جهان از نظر تعداد میراث جهانی به ثبت رسیده در یونسکو هستند.