سید ایمان ضیابری - همشهری آنلاین: ويمبلي مدرن‌ترين و بزرگ‌ترين استاديوم فوتبال در انگلستان  است و با گنجايش ۹۰ هزار نفر تماشاگر در زمره ۱۰ ورزشگاه بزرگ دنيا نيز جاي مي‌گيرد.

اين استاديوم كه از سال ۱۹۲۳ تا ۲۰۰۶ بازسازي نشده بود، سرانجام با همكاري اتحاديه فوتبال انگليس و يك شركت خصوصي  نوسازي شد و هزينه‌اي بالغ بر ۷۷۸ ميليون پوند (معادل ۱۵هزار ميليارد تومان) صرف آن شد.

مهمترين ويژگي ويمبلي آن است كه در آن براي همه ۹۰هزار تماشاگر، صندلي وجود دارد و براساس ادعاي روزنامه «ديلي ميل» انگليس، گران‌ترين ورزشگاهي است كه تا به امروز در دنيا ساخته شده است.

سقف اين ورزشگاه در نوع خود بي‌نظير است و يكي از بزرگ‌ترين سقف‌هاي متحرك در ورزشگاه‌هاي دنياست و قرار است به‌عنوان يكي از استاديوم‌هاي اصلي المپيك ۲۰۱۲ لندن نيز مورد استفاده قرار گيرد.

سقف اين ورزشگاه در كاسه‌اي دايره‌اي شكل قرار گرفته و به‌دليل اينكه روي هيچ حفاظ يا ستوني قرار نگرفته، تعجب و شگفتي معماران جهان را برانگيخته است.

جالب اينجا است كه در ساخت اين ورزشگاه حدود ۹۰ هزار متر مربع مس و ۲۵ هزار تن فولاد استفاده شده و همچنين به‌عنوان اسكوربورد يا تابلوي اعلام نتايج در آن از 2تلويزيون غول پيكر با ابعادي معادل ۶۰۰ تلويزيون متوسط خانگي استفاده شده است.

همچنين بد نيست بدانيم كه در اين ورزشگاه بيش از 2هزار اتاق براي استراحت و تغذيه تماشاگران تعبيه شده و اين در نوع خود بي‌نظير است.

ادامه‌ی مطلب

اعتماد - سید ایمان ضیابری: سال 87 خورشيدي هم با ضربات آرام، مطمئن و متوقف ناشدني ساعت به پايان خود نزديک شد و دفترچه يي از خاطرات، عملکردها، فرازها و فرودها را پر کرد. کارشناسان هر کدام از عرصه هاي ادب، هنر، سياست، جامعه و فناوري، امروز آماده اند کارنامه يک ساله اتفاقات حوزه خود را بررسي کنند و از پيروزي ها و شکست ها، فراز و نشيب ها، تهديدها و فرصت ها، درس هاي تازه و ناگفته بياموزند و راه را براي يک سال موفق تر هموار کنند.

 با اين حال در سالي که پشت سر گذاشتيم، جامعه علمي ايران (که اين شانس را داشت تا بدون هياهوهاي رسانه يي و به دور از حواشي مخرب، روند موفقيت آميز پيشرفت را طي کند) يکي از سربلندترين کارنامه ها را بر جاي نهاد و با چند تحول قابل توجه و تاريخي، نظر جهانيان را به خود جلب کرد.

 به يقين رويکرد نويني که نسبت به علم در ايران اتخاذ شده و آن را فرصتي براي ارتقاي جايگاه و اعتبار بين المللي کشور معرفي مي کند، يک رويکرد ارزشمند است. به نظر مي رسد سرعت بخشيدن به رونق علمي کشور يک وظيفه همگاني است و بايد با تشويق و حمايت از گسترش آن، اين باور را تقويت کرد که علم و فناوري ابزار خدمت به بشريت و ميانبر پيدا شدن موقعيت حقيقي ما در ميان ده ها ابرقدرت و غول اقتصادي است که بدون آنها نمي توان از توسعه همه جانبه و پايدار سخن گفت. 

«اعتماد» شايسته ديد در پايان يک سال ديگر و در آستانه برداشته شدن يک گام ديگر، نگاهي به مهم ترين رويدادهاي علمي و فناوري کشور در 12 ماه گذشته بيندازد و مهم ترين دستاوردهاي ايران در شاخه هاي مختلف علوم را به صورت گذرا مرور کند.

 مطمئناً اين رويدادهاي بزرگ و کوچک آنقدر پرتعداد بوده اند که از حجم صفحات ما فراتر بروند و دست ما را براي انتخاب ببندند. با اين حال تلاش شده برجسته ترين تحولات علمي که بيشترين بازتاب هاي بين المللي را نيز داشته اند، بررسي شود و از دستاوردهاي اصلي غفلت نشود. اين رويدادها را که به ترتيب تاريخ از فروردين ماه 87 در تقويم علمي کشور ثبت شدند، با يکديگر مرور مي کنيم.

ادامه را اینجا بخوانید

Media Left - Kourosh Ziabari: interview with Saba Valadkhan

روزتامه اعتماد - سيد ايمان ضيابري: بي نظير بودن هوش و نبوغ ايراني، واقعيتي پذيرفته شده است و در هر شرايط اجتماعي، سياسي و اقتصادي که بر جهان پرتلاطم قرن بيست ويکم حاکم شود، خود را بروز مي دهد و به ندرت پنهان مي ماند، از همين رو مي بينيم کمتر پروژه علمي و تحقيقاتي بزرگ و ارزشمندي در جهان، بدون مشارکت و ياري ايرانيان به انجام مي رسد.

يکي از مهم ترين اختراعات تاثيرگذار جهان در سال 2008 متعلق به يک جوان مخترع ايراني است که به رغم بازتاب گسترده در رسانه هاي جهان، تقريباً از چشم همه رسانه هاي داخلي دور ماند و مطابق معمول کمتر توجهي به آن شد و اين سکوت خبري، بار ديگر ضعف اعتماد به نفس و خودباوري ما را برجسته و تبليغ کرد.تقريباً سه ماه پيش بود که سرويس فناوري خبرگزاري آسوشيتدپرس، گزارش ساخته شدن نخستين کتاب سخنگوي جهان به دست يک مهندس ايراني را داد.«رامين صديقي» نام دانشمند جوان ايراني است که با ثبت اين اختراع بي نظير، جايزه هاي جشنواره اختراعات در کشورهاي روسيه، انگليس، ايتاليا، لهستان، بلغارستان و ترکيه را درو کرد و هم اکنون متقاضيان بسياري در سراسر دنيا منتظر توليد انبوه محصول او هستند.کتاب الکترونيکي سخنگو

E-book Gizmo ساخت «رامين صديقي» به يک کارت خوان پورت USB مجهز است که کارت حافظه SD را در خود جاي مي دهد و فايل هايي با فرمت

PDF و DOC را بازخواني مي کند. حافظه داخلي اين کتاب خوان الکترونيکي 512 مگابايت است و امکان افزايش نيز دارد.

فايل هاي بازيابي شده توسط نرم افزار اين کتاب خوان، متن را همانند نوشته هاي واقعي يک کتاب روي صفحات شفاف LCD نمايش مي دهد و به صورت هوشمند، به واحد هايي از کلمات مجزا تقسيم مي کند. در صورتي که کاربر با کمک قلم نوري مخصوص همراه دستگاه، روي هر يک از کلمات متن کليک کند يا بخشي از نوشته را برگزيند، امکان دسترسي به ترجمه و فونتيک هر عبارت و واژه را خواهد داشت که اين قابليت براي زبان آموزان، دانش آموزان و دانشجويان رشته هاي مختلف وابسته به زبان انگليسي بسيار مفيد خواهد بود.اما مهم ترين بخش کار اين کتاب خوان الکترونيک، آن است که همه کلمات يا سطرهاي انتخاب شده توسط گوينده مجازي، خوانده مي شود و براي اين کار، تنظيمات انتخاب لهجه و تناژ صداي گوينده نيز وجود دارد.

ظاهرE-book Gizmo ايراني به شکل يک کتاب داراي جلد طراحي شده و ابعادي برابر با يک لپ تاپ 13 اينچي دارد ضمن اينکه براي حمل و نقل، به اندازه کافي سبک است. همچنين براي مصرف انرژي دستگاه نيز باتري قابل شارژ و آداپتور برق در نظر گرفته شده است.گفته مي شود توليد انبوه اين دستگاه به زودي آغاز خواهد شد و بسياري از موسسه ها، شرکت ها و دانشگاه ها به ويژه از امريکا، درخواست خريد آن را ارائه داده اند.گفته مي شود اين کتاب خوان الکترونيکي قابليت تبديل شدن به يک کتاب خوان چندزبانه را نيز دارد و ممکن است در آينده کارکردهاي فعلي براي ترجمه، تلفظ و نمايش آوانگاري واژگان و عبارات را براي زبان هايي همچون فارسي و عربي نيز فراهم کند.

اختراع «رامين صديقي» يکي از صدها اختراع و دستاورد علمي ارزشمندي است که ايرانيان در طول سال هاي اخير به آن دست يافتند و مي تواند تا مدت هاي مديد در تاريخ علم و فناوري جهان، مورد احترام و در يادها باشد.آنچه اهميت دارد، بازيابي دوباره جايگاه علمي ايران در سطح جهان است که صدها سال به دست فراموشي و بي توجهي سپرده شده بود.

در حال حاضر که کشورمان از حيث تعداد مقالات علمي چاپ شده در فهرست ISI در برخي رشته ها به جمع 15 کشور برتر جهان و از لحاظ تعداد اختراعات نيز به جمع 30 کشور نخست دنيا پيوسته است، اين وظيفه بر دوش همه ما هست که از اين جريان پشتيباني کنيم و فناوري را دستمايه سربلندي و افتخار بين المللي براي کشورمان سازيم.بدون شک امروزه تنها مردم کشورهايي مي توانند در جهان سربلند باشند و به خود ببالند که فناوري، محصولات علم و تکنولوژي آنها در زندگي روزمره ، خانه، مدرسه، محل کار و دانشگاه هاي ديگر کشورها مورد استفاده و نياز باشد و چه ناخوشايند خواهد بود که ايرانيان با سابقه 7500ساله فرهنگ و تمدن علم گراي خود، نتوانند بار ديگر به اين جايگاه دست يابند.

گفت‌وگو با وي‌ويان كوك - Politics in Color - Kourosh Ziabari

روزنامه اعتماد - سید ایمان ضیابری: اين عبارت معروف را که ايرانيان از باهوش ترين ملت هاي جهان هستند، تقريباً همه ما شنيده ايم. براي اثبات اين ادعا هم به منابعي که بهره هوشي مردم دنيا را مقايسه کرده، رجوع مي کنيم و نام ايران را در ميان 10 کشور نخست مي بينيم. با اين حال، سوالي که هميشه برايمان مطرح مي شود، اين است که بازتاب و ظهور اين انديشه هاي نوين و استعدادهاي ناب ايراني را در کجا بايد يافت و چرا به رغم هوش و استعداد بالا، همه اختراعات و نوآوري ها متعلق به کشورهايي مانند ژاپن، امريکا، نروژ، کانادا، سوئد و هند است؟

البته اين پرسش شايد در گذشته مي توانست مطرح باشد، اما جنبش علمي همه جانبه سال هاي اخير که با رسيدن آمار اختراعات سالانه ايران به 10 هزار مورد در اوج خود سير مي کند، معادلات را کمي بر هم زده است.

کافي است کمي روي سايت هاي اينترنتي جست وجو کنيد و از اخبار آخرين اختراعات ايرانيان باخبر شويد. اين اختراعات و نوآوري ها البته جداي فعاليت هاي علمي گسترده يي است که ايرانيان در دانشگاه ها و مراکز علمي خارج از کشور انجام مي دهند و نمونه هاي جديد آن را نيز در پرتاب کاوشگر «فونيکس» از سوي ناسا و بزرگ ترين آزمايش علمي جهان براي شبيه سازي «انفجار بزرگ» تحت عنوان پروژه «سرن» در سوئيس مي توان يافت.

در حال حاضر، انجمن مخترعان ايران که آمار و اطلاعات آخرين و جديدترين مسابقات علمي و جشنواره هاي اختراعات در سراسر دنيا را به مخترعان، پژوهشگران و مبتکران ايراني در سراسر کشور مي رساند و آنها را براي شرکت در مسابقات جهاني آماده مي کند، يکي از فعال ترين انجمن هاي مخترعان در سراسر دنياست که در دو سال گذشته، در صدها نمايشگاه و جشنواره بين المللي به نمايندگي از کشورمان حضور پيدا کرده است.

همچنين در مدت کوتاهي که از آغاز سال 2008 مي گذرد، چندين عنوان مهم و معتبر جهاني توسط مخترعان ايراني در رقابت هاي مختلف کسب شده که بخش عمده آن مرهون تحريم هاي اقتصادي اعمال شده بر کشورمان توسط سازمان هاي جهاني و ممنوعيت ورود کالاهاي صنعتي اساسي بوده و مطمئناً در صورت عدم اعمال اين تحريم ها، هرگز تلاش و حرکتي براي نوآوري و خلاقيت براي رفع محدوديت اعمال شده، انجام نمي شد.

ادامه‌ی مطلب...

اعتماد - سید ایمان ضیابری: چند روز پيش با يکي از مهندسان سازمان هوا و فضاي کشور به صورت دوستانه گفت وگويي داشتم. نکاتي شنيدني را مطرح مي کرد و مقايسه هاي جالبي داشت. او مي گفت حدود 40 سال پيش به دليل روابط گسترده ايران و غرب، سازمان هاي فني و علمي کشور، پر از مهندسان امريکايي، انگليسي و آلماني شده بودند که انجام همه پروژه هاي تحقيقاتي و تکنولوژيکي کشور به دست آنها انجام مي شد و حتي اجازه به دست گرفتن ساده ترين ابزارهاي فني را نيز به محققان و دانشجويان ايراني نمي دادند، اما امروزه به دليل تحريم هاي اقتصادي اعمال شده بر کشورمان، ساخت بالگرد و ماهواره فضايي، از جمله فناوري هاي بومي شده و قابل دسترسي است که ده ها کشور صنعتي دنيا هنوز در روياي آن به سر مي برند.

مطمئناً خبر فرستاده شدن ماهواره بر سفير اميد از يک پايگاه ايراني به مدار LEOزمين را شنيده ايد. شبکه هاي الجزيره، بي بي سي و يورونيوز از جمله صدها شبکه تلويزيوني در سراسر دنيا بودند که با آغاز پرتاب اين ماهواره بر به فضا، با قطع فوري برنامه هاي خود، اقدام به پخش زنده اين انقلاب علمي در ايران کردند.

با پرتاب اين ماهواره بر از پايگاهي در کشورمان، ما به جمع هفت کشور نخست دارنده فناوري پرتاب ماهواره بر پيوستيم که امريکا، روسيه، فرانسه، ژاپن، چين، انگليس و هندوستان هستند. کشورهايي مانند کانادا، استراليا، آلمان، سوئد، نروژ، ايتاليا و چين به رغم در اختيار داشتن فناوري فضايي، هنوز نتوانسته اند ماهواره برهاي بومي خود را از پايگاهي در داخل خاک کشور خود به مدار زمين بفرستند.

نخستين ماهواره بر دنيا که اسپوتنيک-1 محسوب مي شود، در سال 1957 توسط شوروي سابق به فضا فرستاده شد و يک سال پس از آن، امريکا اکسپلورر-1 را در پاسخ به رقيب سنتي خود به فضا فرستاد. فرانسه در سال 1965، ژاپن و چين در سال 1970، انگليس در سال 1971 و هند در سال 1980، پروژه هاي فضايي خود را کليد زدند و بعد از آن، هيچ کشوري موفق به کسب فناوري بومي فضايي نشد تا اينکه 18 سال بعد، ايران به عنوان آخرين کشور داراي فناوري بومي فضايي، موفق شد سفير اميد را وارد مدار کند.

جالب است که کشورهايي مانند دانمارک، اسپانيا، پرتغال، کره جنوبي، برزيل، سوئد، مکزيک و لهستان، همگي در طول سال هاي 1960 تا 2007، پروژه هايي فضايي را اجرا کردند که البته هيچ کدام از آنها، کاملاً بومي نبود. ماهواره سينا -1 جمهوري اسلامي ايران با مشارکت روسيه، يکي از همين دست پروژه ها بود.

اما سفير اميد، ماهواره بر 26 تني است که ارتفاع اوج آن به بيش از500 کيلومتر مي رسد، از حدود 10 هزار قطعه طراحي و ساخت داخل تشکيل شده است و هر 24 ساعت، شش بار به دور مدار زمين مي چرخد.

سازمان فضايي ايران اعلام کرده ماهواره برهاي خانواده سفير اميد تا سال 2010، چهار ماهواره مخابراتي، هواشناسي و ارتباطي را حمل خواهد کرد و در اين صورت، ايران پس از روسيه و امريکا به رتبه سوم دنيا از لحاظ تعداد ماهواره هاي ارسال شده به فضا خواهد رسيد.

سوخت مخصوص ماهواره برها در مصارف نظامي و براي ساخت سلاح هاي سنگين نيز کاربرد دارد، به همين دليل هيچ کدام از کشورهاي دنيا حاضر نيستند سوخت ماهواره برهاي فضايي را به يکديگر بفروشند، با اين حال ايران توانست علاوه بر ساخت بومي قطعات موتور، بدنه و سامانه راداري الکترونيک «سفير اميد»، سوخت آن را نيز توليد کند.

براي ساخت ماهواره بر سفير اميد از واحد صنايع طراحي و ساخت سيستم هاي هدايت کنترل ماهواره يي کمک گرفته شده تا واحد هاي کامپيوتر پرواز، سيستم ناوبري، منابع تغذيه، باتري ها، عملگرها، فشارسنج ها، کابلاژ و همه تسترهاي ذاتي واحد ها و تستر پرتاب توليد شود.

تستر پرتاب، شايد يکي از حساس ترين و حياتي ترين بخش هاي طراحي و ساخت ماهواره برهاي فضايي است، چرا که در صورت انجام نشدن دقيق شبيه سازي پرتاب، هرگونه اشکال و خطا هنگام اجراي اصلي ماموريت پرتاب، به يک شکست علمي بزرگ منجر خواهد شد و بازتاب نامطلوب رسانه يي آن، اعتبار فني و تکنيکي يک کشور را به طور کلي زير سوال خواهد برد، با اين حال پرتاب موفقيت آميز ماهواره بر سفير اميد، پس از شکست آخرين ماهواره بر فضايي ژاپن در سال 2007، نشان داد تجربه مشترک ارسال ماهواره سينا-1 و کاوشگر زهره با روسيه، متخصصان ايراني را در اين زمينه کاملاً مجرب و آبديده کرده است.

ماهواره بر 22 متري سفير اميد از خانواده فضاپيماهاي آپولو و مرکوري است که در صورت ارتقا به نسل هاي بعدي، قابليت قرار گرفتن در ارتفاع دوهزار کيلومتري از سطح زمين را نيز دارد.

روزنامه اعتماد - سید ایمان ضیابری: متاسفانه در ميان ما اهالي رسانه هاي ايراني و به ويژه خبرنگاران حوزه فناوري و تکنولوژي، يک عادت نادرست نهادينه شده که حداقل به يک دهه قبل برمي گردد و کمتر تلاشي براي اصلاح آن صورت مي گيرد.

براساس اين عادت، ما براي معرفي آخرين توليدات و دستاوردهاي تکنولوژي، بدون هيچ محدوديت و خودسانسوري به معرفي انواع و اقسام محصولات خارجي توليدشده در اروپا، امريکا و شرق آسيا مي پردازيم و در بسياري از موارد، حکم را بر بهترين بودن آنها صادر مي کنيم، با اين اعتبار که شرکت هاي غيرايراني همگي معروف هستند و سخن گفتن از آنها جنبه تجاري ندارد.

اين روند در بسياري از موارد حتي به شرکت هاي آفريقايي و عربي هم کشيده مي شود و ما براي معرفي نوآوري هاي فني در سطح دنيا، از ارائه محصولات و توليدات آنها هم پرهيز نداريم. اين استدلال ها البته تا حدودي درست است، اما در پي آنها کمتر به اين نکته توجه مي شود که نوشتن از سوني، نوکيا، سوني اريکسون و آي پاد در واقع تبليغ فرهنگ و تکنولوژي ژاپن، فنلاند، سوئد، انگليس و امريکا است در حالي که فناوري و تکنولوژي امروزه در کشور خودمان به آن حدي رسيده که قابل ارائه به جهان و صدور به سراسر دنيا باشد.

 اين توجيه قديمي که محصولات ايراني از کيفيت مناسبي برخوردار نيستند، باعث شده تا همواره از نگاه به توليدات فناوري داخلي غافل باشيم، فارغ از اينکه ايران سال 2008 با 30 سال گذشته تفاوت هاي بسياري دارد و يکي از قطب هاي توليد محصولات تکنولوژي در آسيا و دنيا است.

 «فناوري ايراني» که اميدوار است بتواند مسير خود را بدون توقف و مانع ادامه دهد، تصميم دارد تکنولوژي داخلي را از محاق بي خبري و غفلت خارج کند و محصولات موفق فناوري ساخت داخل کشور که در سراسر دنيا مشتريان فراواني دارند، اما به علت غفلت رسانه هاي ايراني با مصرف کنندگان داخلي بيگانه هستند را معرفي و ارائه کند.

از همين رو، بدون توجه به اين شبهه که چنين نوع بديعي از معرفي محصولات تکنولوژي ممکن است جنبه تجاري و تبليغاتي پيدا کند، با معرفي يکي از پرطرفدارترين خودروهاي سال 2008 دنيا که توليد مهندسان ايراني است، کار خود را آغاز مي کند

ادامه را اینجا بخوانید

پی‌نوشت: بازتاب مقاله‌ی من درباره‌ی محصولات ایران خودرو، سایت صداهای جهانی

اعتماد - سید ایمان ضیابری: براي اينکه قدرت تصور کردن عظمت بلندترين برج دنيا را داشته باشيد، کافي است به ارتفاعي معادل يک و نيم برابر برج ميلاد فکر کنيد؛ برجي که پس از 9 سال در تهران ساخته شد و عنوان بلندترين برج مخابراتي آسيا را به دست آورد.
اما اين بناي شگفت انگيز که «فن معماري» در هفته جاري به آن خواهد پرداخت، رکورددار عنوان بلندترين برج دنياست و از آن به عنوان نماد ملي کشور کانادا ياد مي کنند.
CN Tower يا «برج ملي کانادا» با ارتفاع 553 متر، در حال حاضر به عنوان يک مرکز تجاري و مخابراتي مورد استفاده قرار مي گيرد و بنا به آمارهاي موجود، سالانه بيش از دو ميليون گردشگر و بازديدکننده از سراسر دنيا را جذب تورنتو مي کند.
جالب اينجاست که چنين برج عظيمي تنها در عرض سه سال بين سال هاي 1973 تا 1976 بنا شده و رکورد برج «استانکينو»ي روسيه را نيز شکسته و در زمره يکي از سريع ترين پروژه هاي ساختماني دنيا قرار گرفته است. پس از اين برج و برج هايي از مالزي و ايالات متحده، برج ميلاد ايران قرار دارد و با کاربري مشابه، به عنوان يک نماد ملي مورد توجه قرار گرفته است. شايد عجيب ترين بخش از ويژگي هاي اين برج آن است که در بخش سقف يا پيش از شروع آنتن مخابراتي، داراي يک رستوران چرخان است و هر 72 دقيقه يک بار، 360 درجه کامل را دور مي زند.
ايده ساخت اين برج از آنجا شروع شد که در سال 1968، شرکت ملي راه آهن کانادا تصميم گرفت يک ايستگاه راديويي تلويزيوني عظيم بنا کند و از اين طريق به تمامي ساکنان و شهروندان تورنتو، خدمات رسانه يي ارائه کند و البته از سويي ديگر، قدرت معماري و فني کانادا را به رخ جهانيان بکشد.

ادامه نوشته

شادي از جمله احساسات مثبت انساني است که هيچ کس نمي تواند ادعا کند از تجربه کردن و پشت سر گذاشتن آن، احساس بدي داشته يا زيان و خسارتي ديده است.
  هرچند که در عصر صنعتي شدن و تغيير کردن رويکردهاي انساني به مفاهيم زندگي روزمره، بسياري از روانشناسان و روانپزشکان، براي به چالش گرفتن اوضاع فعلي جوامع انساني در قالب طنز سعي مي کنند علت شاد نبودن انسان هاي جوامع مدرن شهري را «پرخرج بودن» شادي و نشاط معرفي کنند و از اين طريق مردم را به فکر فرو برند، اما به نظر مي رسد حقيقتاً دغدغه هاي اقتصادي، شغلي و تحصيلي باعث شده تا انسان ها جاي اهداف و وسايل را با يکديگر تغيير دهند و به دليل کثرت تلاش براي کسب غذاي جسم، از همه غذاهاي روحي خود غافل شوند.
  شايد پايين بودن سطح مطالعه به ويژه در کشورهاي عقب افتاده و جهان سومي، يکي از معلول هاي همين تغيير نگرش افراد به زندگي باشد. تلاشي روزمره و کسالت آور براي کسب درآمد و تامين قوت غالب به همراه کوشش سطحي نگرانه براي رسيدن به قله هاي بلندتر رفاه مادي و اقتصادي که انسان ها را کاملاً از واقعيات پايه يي و ضروري زندگي شان غافل کرده است.

ادامه را اينجا بخوانيد

اعتماد - سید ایمان ضیابری: سياهچاله هاي آشناي کهکشاني همچنان مي توانند باعث ايجاد بهت و حيرت براي فيزيکدانان نظريه پرداز شوند. يک سياهچاله مي تواند زماني که يک ستاره بزرگ سوختن را تمام مي کند و مي ميرد، تشکيل شود. هسته آن بر اثر گرانش فراوان خود، در خود فرو مي ريزد (رمبش مي کند). اگر جسم به لحاظ شکل کروي باشد، آنگاه همه مواد به سمت مرکز هندسي هسته ريزش مي کنند، در نتيجه مقدار فضاي چگالي و ميدان گرانش به سمت بي نهايت ميل خواهد کرد. در نتيجه جاذبه، خود را به عنوان واپيچش هندسه فضا-زمان نشان مي دهد و ميزان خميدگي و واپيچش اين دو بعد يعني زمان و مکان، به بي نهايت ميل خواهد کرد و براي فضا-زمان يا هر دو آنها، يک خط مرزي خواهد ساخت. رياضيدان ها اين پديده را «تکينگي» مي نامند.
هيچ کس نمي داند که اين «تکينگي» ها از چه چيزي ساخته مي شود. آيا فضا-زمان همانجا به پايان خواهد رسيد يا اين «تکينگي» ها تنها نشان دهنده نقض شدن نظريه هاي ما هستند؟ اگر فضا-زمان مرز و حدودي داشته باشد، آنگاه پيش بيني کردن اينکه وراي آن چيست، دشوار است. از آنجايي که پيش بيني و موجبيت، پايه همه تصاوير علمي و منطقي از جهان حاضر را تشکيل مي دهد، «تکينگي» ها نشان دهنده مرزهايي است که علم نمي تواند پا را از آن فراتر بگذارد.
وقتي که يک سياهچاله پوشيده شده است، ديگر تهديدآميز نيست. در سال 1967 «راجر پنروز» فرضيه «سانسور فضايي» را مطرح کرد. در اين فرضيه، اعتقاد بر اين بود که همه «تکينگي» هاي ايجاد شده بر اساس رمبش گرانشي به طرز شايسته يي توسط سياهچاله هايي پوشيده مي شوند و در نتيجه براي ما غيرقابل مشاهده هستند. راه حل هاي ديگر نظير وجود «تکينگي» هاي عريان (که باعث مي شود وقوع رويدادهايي بدون هيچ دليل عقلي شوند) نيز پذيرفتني نيست.

ادامه را اینجا بخوانید