
صداقت نیوز - سید ایمان ضیابری: دولت جوان امارات متحدهی عربی كه از ابتدای تاسیس در سال 1971، بریتانیا را به عنوان یک حامی بیچون و چرا در پشت جثهی نحیف و ضعیف خود پنهان کرده است، این روزها اسفبارترین دورهی بحران هویت ملی را از سر میگذارند و دستاندازی برای جدا کردن قطعهیی از خاک ایرانزمین که صاحب کهنترین تمدن و غنیترین فرهنگ منطقه به شمار میرود، آخرین تیرهایی است که این دولت جوان و ناپخته و رهبران جوانترش در تاریکی جنجالهای رسانهیی رها میکنند تا شاید از آب گلآلود بحرانهای سیاسی در ایران ماهی بگیرند و به اهدافی برسند که شاید هرگز رویای آن را نیز تصور نمیکردند.
"امارات ساختگی عربی" عنوانی است که هفتهنامهی هاتف، چاپ گیلان به کشور نوپا و تازهتاسیس امارات میدهد. این کشور که حتی از شهر 100 سالهی رشت در مرکز استان گیلان هم 60 سال جوانتر است، امروز در حالی ادعای مالکیت بر جزایر ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را مطرح میکند که بحران اقتصادی جهانی، رویای شیرین شهر آرزوهایش، "دوبی" را به یک کابوس تلخ و مهیب مبدل کرده است.
به گزارش سایت Arabian Business، شهر آرزوهای امارات متحدهی عربی که سرمایهگذاری غیرقابل توجیه سرمایهگذاران ایرانی به همراه دلارهای آمریکایی آن را به یکی از مجللترین و پررفتوآمدترین شهرهای دنیا تبدیل کرده است، پس از کاهش 5 درصدی رشد اقتصادی در سال 2009، نیم درصد کاهش رشد اقتصادی در سال 2010 را نیز تجربه خواهد کرد تا عملاً بخش زیادی از رویاهای شیخنشین 40 سالهی اماراتی برای این شهر شیشهیی بر باد رفته باشد.
این سایت عربی گزارش داده که قیمت فروش مجتمعهای مسکونی در امارات، 60 درصد کاهش در سال 2009 را از سر گذرانده و این کاهش خیرهکننده، مسکنداران اماراتی را با یک ورشکستگی بیسابقه روبهرو خواهد کرد.