
سلام! این وبلاگ دیگر مثل قبل رونق ندارد، یعنی آدمهای زیادی اینجا نمیآیند؛ ولی خوب، وظیفه که از ما ساقط نمیشود. ما وظیفه داریم بنویسیم و ثبت کنیم برای ماندگار شدن در تاریخ. با چند روزی تاخیر، بهار ۱۳۹۱ را با تمام وجود به شما اهالی ایران زمین تبریک میگویم. یک بار دیگر هم خداوند متعال این فرصت را به ما داد تا پای زیباترین سفرهی جهان بنشینیم و نوروز عزیز را جشن بگیریم. بار دیگر این فرصت را یافتیم که به دیدار بزرگان برویم و عرض ادب کنیم. یک بار دیگر فرصت پیدا کردیم تا تخممرغهای سفرهی هفتسین را با عشق رنگ کنیم و سیبهای سرخ سفرهی هفتسین را با دستان خودمان بشوییم و در کاسه بگذاریم.
از زیباییهای نوروز همه گفتهاند و بسیار گفتهاند و باز هم خواهند گفت، و من نمیدانم چه رازی در دل این کهنهی همیشه نو وجود دارد که هیچ وقت خستهکننده و کلیشهیی نمیشود. کتابهای تاریخ میگویند که نوروز را مردمان ایران ۶۳۰۰ سال است که به جشن مینشینند و هیچ وقت اتفاق نیفتاده که نوروزی بیاید و بگذرد و شور و شوقی از دلها عبور نکند و یا مقلبالقلوبی خوانده نشود و عشقی تازه نشود و کلام مهرآمیزی رد و بدل نشود.
در نوروز ۹۱، برایتان بهترینها را آرزو میکنم. از سلامتی و سربلندی گرفته تا سعادت و سرور. شما هم اگر آب توی دلتان تکان خورد، برای ما دعا کنید...