شبکه‌ی تلویزیونی VOA Persian را خیلی از ما تماشا می‌کنیم، بدون تعارف. اینکه مردم دسترسی به ماهواره ندارند و برنامه‌های ماهواره‌یی را نمی‌بینند صحت ندارد. به هر حال در عصر ارتباطات، نمی‌توان جلوی گسترش رسانه‌ها را گرفت. چه خودی باشند و چه غیرخودی.

اما یک واقعیت هست که همه‌ی ما، هنگام تماشا کردن برنامه‌های مسموم شبکه‌هایی مثل VOA فراموش می‌کنیم. اینکه اگر این شبکه‌ها و آدماهایشان با ما صادق بودند، نمی‌خزیدند زیر پرچم آمریکا و متحدانش. اگر این شبکه‌ها می‌خواستند واقعیت را در مورد رویدادهای مختلف روز به ما بگویند، مطمئناً از طرف پنتاگون و وزارت امور خارجه‌ی آمریکا حمایت بی‌چون و چرا نمی‌شدند. اگر آزادی بیان در غرب یک افسانه نبود، هر روز یکی از کشورهای اروپایی دسترسی مردم به Press TV را قطع نمی‌کرد. مگر Press TV رسانه نیست؟ خوب فرض کنیم اصلاً Press TV اخبار را هدایت شده به خورد مخاطبانش می‌دهد. پس آزادی بیان چه می‌شود؟ چرا انگلیس و آلمان Press TV را به بهانه‌های واهی از ماهواره‌های ملی‌شان می‌کشند پایین؟ تازه، گذشته از همه‌ی اینها، مگر BBC Persian و VOA خیلی مستقل و واقع‌گرا هستند؟ توسط هیچ نهاد دولتی غربی شارژ نمی‌شوند؟ باور کنید اینها همه افسانه است. آزادی بیانی که آمریکا و متحدانش از آن سخن می‌گویند، دروغ شاخداری بیش نیست. چرا مسعود شجاعی طباطبایی، کاریکاتوریست ایرانی، باید در 23 کشور دنیا ممنوع الورود بشود؟ فقط به خاطر اینکه کاریکاتورهای ضد اسراییلی کشیده؟ مگر او هم مقام دولتی است؟ یک هنرمند ساده است که نظراتش را در کارهای هنری‌اش بیان می‌کند. چرا او را ممنوع‌الورود می‌کنند؟ یعنی تحمل یک هنرمند را هم ندارند؟ آن وقت این آدمها می‌شوند سردمدار آزادی بیان. مضحک نیست؟

بر اساس قانونی به نام Smith-Mundt Act که در سال 1948 در کنگره‌ی آمریکا تصویب شد، پخش برنامه‌های VOA و چند رسانه‌ی دیگر از جمله رادیو آزادی در چارچوب دیپلماسی عمومی ایالات متحده برای مردم آمریکا ممنوع شد. به این ترتیب، پروپاگاندای سیاه رسانه‌هایی مثل VOA تنها مردم کشورهایی مثل ایران را هدف می‌گیرد. این یعنی محتوای برنامه‌های چنین شبکه‌هایی آنقدر دور از واقعیت است که بهتر است مردم آمریکا اصلاً در معرض آن قرار نگیرند!

دروغهای رسانه‌هایی مثل VOA در فرصتهای مختلف برای مردم آشکار شده. فقط باید جرات باور کردن اینکه یک رسانه‌ی آمریکایی هم می‌تواند دروغ بگوید و با ما صادق نباشد را پیدا کنیم.

فقط کافی است کمی به تحلیلهای VOA و BBC Persian نگاه کنیم. از دیدگاه اینها، همه چیز در ایران سیاه است. هیچ اتفاق مثبتی رخ نمی‌دهد و هر روز یک بحران و یک فاجعه‌ی جدید در حال شکل‌گیری است. بیاییم باور کنیم اگر آدمهای VOA و BBC دلشان برای ایران می‌سوخت، در کشورشان می‌ماندند و سعی می‌کردند حقوق مردمشان را بدون اینکه کنار گود بنشینند و بگویند لنگش کن، مطالبه می‌کردند.